welk indexcijfer wordt gebruikt voor jaarlijkse prijsstijging

Welke index geldt, staat niet in de wet maar in het contract

Er is geen wettelijk voorgeschreven indexcijfer voor prijsstijgingen in commerciële contracten. Boek 6 en Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek regelen de algemene voorwaarden en de bijzondere overeenkomsten, maar geen van beide schrijft een index voor zoals de CPI (consumentenprijsindex) of een sectorindex. Welk cijfer gebruikt mag worden, staat dus in het contract of de algemene voorwaarden zelf, of het is helemaal niet vastgelegd.

In de praktijk zie je drie situaties. Het contract noemt een concrete index, bijvoorbeeld de CPI van het CBS of een brancheindex — dan is dat de afspraak en is die in principe leidend. Het contract noemt een percentage zonder onderliggende index, dan geldt dat percentage, niet een index. Of het contract zegt niets concreets, "jaarlijkse indexering" zonder bron — dan is onduidelijk waarop de leverancier zich baseert, en is de vraag of die verhoging wel geldig is aangekondigd relevant. Het verschil tussen jaarlijkse indexatie en een losse tariefswijziging is hier de eerste stap: is dit een afgesproken, voorspelbare stijging, of een aparte wijziging die de leverancier eenzijdig doorvoert?

Check het contractbeding, niet de wet

Omdat afdeling 6.5.3 van Boek 6 BW alleen regelt wanneer een beding in algemene voorwaarden geldig is opgenomen en wanneer het vernietigbaar is — niet welke index daarin mag staan — ligt de bron van het antwoord in het beding zelf: zoek naar de woorden "index", "CBS", "CPI" of een percentage in het prijswijzigingsartikel. Staat er een concreet, extern cijfer genoemd, dan is dat de basis. Komt de gehanteerde stijging boven dat cijfer uit, dan is dat een andere vraag, behandeld bij prijsstijging die hoger is dan de afgesproken index. Ontbreekt elke verwijzing naar een index, dan is de vraag of de verhoging wel op de juiste manier is aangekondigd des te belangrijker.